سلام علیکم
منبری ها هر وقت بخواهند از فضایل و خصوصیات امام علی (علیه السلام) بگویند، یک مطلب را همیشه می گویند و آن هم این که غذای امام علی (علیه السلام) نان و نمک بوده است. حال بفرمایید:
۱. حقیقت مطلب چیست؟
۲. چطور با این همه توصیه هایی که در بخش خوراکی های منهاج فردوسیان از جانب کسی چون امام علی (علیه السلام) به ما رسیده، خود آن بزرگوار رعایت نمی کردند؟

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
باسمه تعالی

سلام علیکم
برای رسیدن به جواب، به چند مطلب توجه نمایید:
اولاً: معلوم نیست که آن حضرت، تمام دوران زندگی شان فقط با نان و نمک به سر می کردند، بلکه ظاهراً فقط در دوران حکومتشان که کمتر از پنج سال بود، چنین سیره ای داشتند.
ثانیاً: دوران آن حضرت، از نظر وضع معیشت غالب مردم، دوران سختی بود و دو طبقه ی خیلی سیر و خیلی گرسنه ایجاد شده بود، آن حضرت برای همدردی با طبقه ی خیلی گرسنه، چنین سیره ای داشتند.
ثالثاً: در میان خود ائمه، آن حضرت در زهد و عبادت و ریاضت نفس، مثالِ دست نیافتنی بودند.
رابعاً: عمده ی توصیه های خوراکی، از امام صادق (علیه السلام) رسیده است و بیشتر آنچه از امیر المؤمنین (علیه السلام) به ما رسیده، توصیه به نخوردن و زهد و قناعت است.
خامساً: این گونه گزارشات، فعل معصوم است و همچنان که در کتاب اصول استجماع منهاج فردوسیان بررسی کردیم، چنین رفتارهایی برای ما، پیام تربیتی ندارد.

موفق باشید
حاج فردوسی