باسلام خدمت حاج فردوسی

خداوند در سوره ی مبارکه ی تکاثر، آیه ی شریفه ی ۸ می فرماید: «ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ یوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِیمِ» یعنی: سپس در آن روز (روز قیامت) از نعمت‏ها سؤال خواهید شد.
۱ ـ منظور، چه نعمت هایی هست؟ مثلاً همسر خوب، فرزند صالح، خانه ی وسیع، مرکب و غیره یا چنان که در حدیث از امام رضا (علیه السلام) آمده، سؤال از آب و نان و … از مردم قبیح است تا چه رسد به خداوند، بنا بر این، مراد از سؤال از نعمت، همان نعمت رهبرى معصوم است. (عیون الاخبار، جلد ۲، صفحه ی ۱۲۹)
۲ ـ آیا با اعتقاد یافتن به قواعد نظری و عمل کردن به قوانین عملی منهاج فردوسیان، می توان از پسِ جواب از نعمت رهبری معصوم بر آمد؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
باسمه تعالی

سلام علیکم
۱. اگر الف و لام در «النعیم» را الف و لام استغراق بگیریم، آیه چنین معنی می شود: سپس حتماً حتماً حتماً پرسیده خواهید شد، آن روز از نعمت ها.
در حالی که اگر منظور، فقط نعمت ولایت بود، باید می فرمود: ثم لتسئلن یومئذ عن النعمه. پس نمی توان روایت امام رضا (علیه السلام) را تفسیر قطعی آیه دانست بلکه یکی از مصادیق اتم و اکمل نعمت، نعمت ولایت اهل بیت (علیهم السلام) است. اما هر آنچه اسم نعمت بر آن صدق کند، می تواند مورد بازخواست و پرسش قرار گیرد.
۲. بزرگ ترین نعمت الهی بعد از هدایت تکوینی، هدایت تشریعی است. یعنی بعد از این که خدای تعالی، در بنده اش ایجاد انگیزه برای رسیدن به تکامل و سعادت نمود، بزرگ ترین نعمت این است که او را با استادان راه کمال و سعادت، آشنا سازد. پس کسی که دیدگاه هایش را مطابق دیدگاه های استادان راه کمال و سعادت نماید و اعمالش را چنان که آن بزرگواران فرموده اند، تنظیم نماید و فرمان آنان را مراعات کند، شکر واقعی نعمت ولایت را بجا آورده است. در غیر این صورت، با ادعا کردن و خود را سینه چاک ایشان نشان دادن، بدون اعتقاد و عمل بر طبق نظر آنان، شکر این نعمت عظیم، به جای آورده نشده و فردای قیامت، مورد بازخواست و عتاب الهی خواهد بود.

موفق باشید
حاج فردوسی